Opis
Osiem lat w Warszawie (Kronika) Julija Benešicia zawiera niekonwencjonalny, często intymny zapis pobytu autora w Polsce, gdy w latach 1930–1938 jako delegat jugosłowiańskiego Ministerstwa Oświaty pracował nad przybliżeniem tego kraju, jego kultury i języka Polakom, kontynuując jednocześnie prace nad przekładami literatury polskiej na język chorwacki.Owocem tych lat spędzonych w Warszawie było wydanie trzy-nastu tomów Biblioteki Jugosłowiańskiej – serii zawierającej polskie przekłady klasyków literatury chorwackiej (ale też serbskiej i słoweńskiej), a także gramatykę języka chorwacko-serbskiego dla Polaków, rozpoczęcie prac nad słownikiem chorwacko-polskim, lecz przede wszystkim regularne kursy językowe prowadzone na Uniwersytecie Warszawskim oraz niezliczone wykłady, odczyty i pogadanki. Benešić angażował się też (lub częściej: był angażowany) w niekończące się inicjatywy, obchody i prace komitetów zwoływanych pod hasłem wzajemności polsko-chorwackiej i polsko-jugosłowiańskiej.Opis perypetii związanych z realizacją tych działań – podejmowanych najczęściej mimo obojętności czynników oficjalnych – oraz cała plejada przewijających się na kartach kroniki, pierwszorzędnych nazwisk polskiej polityki, sztuki i kultury lat trzydziestych XX wieku stanowią fascynujące, aczkolwiek często zaskakujące uzupełnienie ugruntowanego w powszechnej świadomości obrazu elit międzywojnia i przedwojennej Warszawy.