Wiciokrzewy – niezwykłe i efektowne

Wiciokrzewy to jedne z piękniejszych pnączy, jakimi każdy może się napawać w swoim ogrodzie oraz na balkonie. Doskonale wyglądają na pergolach, świetnie zasłaniają mniej lubiany mur czy też płot, dodatkowo wyciszają i osłaniają od wiatru. Od maja do października cieszą oko swymi bardzo wyjątkowymi kwiatami. Wyjaśnię, jakie odmiany wybrać, gdzie posadzić i jak dbać o te wspaniałe pnącza.

Patrycja Szczubełek Patrycja Szczubełek / 25-08-2015

Wiciokrzew – czasami suchodrzew

Wiciokrzewy, jak wszystkie pnącza, rosną dość szybko. Przy dobrych warunkach już w pierwszym sezonie podrastają kilka metrów i nasza wymarzona ściana zieleni staje się realna. Możemy także spotkać się z wiciokrzewami w formie krzewu bądź małego drzewka dorastającego do 2-3 metrów – wtedy mamy przyjemność z suchodrzewem. Warto też wspomnieć tu także o…jagodzie kamczackiej. Należy ona, jak i wiciokrzewy, do rodziny Lonicera – a jej druga nazwa to suchodrzew jadalny. Niestety owoce wiciokrzewów są trujące i nie nadają się do spożycia.

Wiciokrzew – oryginalne kwiaty

Kwiaty wiciokrzewów przypominają trochę nierozwinięte kwiaty fuksji. Są one pięciokrotne z płatkami w kształcie rurek. Kwitną w różnych kolorach: od białych po żółte, pomarańczowe, czerwone czy fioletowe. Pięknie pachną wieczorową porą. Od lipca do października pojawiają się owoce, które są przysmakiem wielu odmian ptaków.

Wiciokrzew – krótko o odmianach

Zacznę od odmian pachnących. Wiciokrzew przewierceń – Lonicera caprifolium jest chyba pod tym względem najbardziej znanym przedstawicielem wiciokrzewów. Jego kwiaty produkują dużo aromatycznego nektaru, który zwabia ćmy i zostają przez nie zapylone. Dzięki temu jego zapach jest bardzo silny właśnie wieczorem i tak przyjemnie może umilić nam chwilę wyciszenia. Zapach caprifolium jest na tyle popularny, że od pewnego czasu wykorzystywany jest do produkcji perfum oraz kosmetyków.

Drugą odmianą znaną i pachnącą jest wiciokrzew pomorski. Jego odmiany wyróżniają się bardzo bujnym wzrostem i pięknym zapachem kwiatów, aczkolwiek najdłuższy okres kwitnienia ma odmiana Graham Thomas. Kwiaty tej odmiany są kremowożółte, bardzo licznie pojawiają się niemalże cały sezon.

Kolejną, bardzo efektowną odmianą jest najpóźniej zakwitająca – Serotina. Jest to odmiana o dwubarwnych kwiatach: z zewnątrz są czerwono-fioletowe, a wewnątrz kremowe. Dodatkowo jesienią w miejscu kwiatów zawiązują się czerwone owoce.

Wiocokrzewy Heckrotta Lonicera heckrotti– charakteryzują niezwykle długie i obfite kwitnienie oraz eliptycznie wydłużone liście, ciemnozielone od zewnątrz, a niebieskawe od spodu. Pędy tej odmiany niechętne są do owijania się wokół jakichkolwiek podpór – stąd mogą rosnąć jako samodzielne krzewy. Na polecenie warto tu wspomnieć o odmianie American Beauty. Mimo, że kwiaty są bezwonne, za to szalenie atrakcyjne dla oka: dwubarwne – z zewnątrz jaskrawopomarańczowe, a w środku żółte. Odmiana wiciokrzewu Heckrotta Gold Flame zachwyci przyjemnym zapachem dwubarwnych kwiatów, które są różowoczerwone z żółtym środkiem oraz zwartym pokrojem.

Kolejnym interesującym wiciokrzewem cenionym za same kwiaty jest wiciokrzew Tellmanna – Lonicera tellmanniana. Odmiana ta wymaga solidnych podpór, gdyż wzrost ma dość bujny. Rurkowate, żółtopomarańczowe kwiaty wyglądają bajecznie na rabatach bylinowych.

Ciekawą grupą wiciokrzewów są wiciokrzewy Browna – Lonicera brownii o egzotycznym kształcie szkarłatnych kwiatów oraz niebiesko-zielonym ulistnieniu. Przodującą odmianą wiciokrzewu Browna jest Dropmore Scarleto jaskrawoczerwonych kwiatach. Do końca jesieni na pędach utrzymują się pomarańczowo-czerwone jagody.

Warto także bliżej poznać wiciokrzewy zimozielone oraz półzimozielone – czyli częściowo zrzucające liście na zimę. Najpopularniejszy okaz wiciokrzewów zimozielonych to wiciokrzew Henry'ego – Lonicera henryi. Odmiana ta ma lancetowate, ciemnozielone liście oraz ciemnopurpurowe kwiaty, natomiast rośliny z tej grupy mają owoce w kolorze fioletowo-czarnym. Przy łagodniejszej zimie szanse na niezgubienie liści ma odmiana wiciokrzewu japońskiego – Lonicera japonica.

Wiciokrzewy – stanowisko i pielęgnacja

Wiciokrzewy najlepiej rosną oraz najbujniej kwitną na stanowiskach ciepłych, słonecznych i półcienistych. Pnącza te znakomicie poradzą sobie na większości ziem ogrodowych, o ile będą one o odczynie obojętnym lub zasadowym. Generalnie jednak wiciokrzewy uwielbiają gleby gliniaste, żyzne i wilgotne – nie znoszą okresowych susz, jak i podtopień.

Oprócz podlewania w okresach suszy wiciokrzewy wymagają cięcia. W zależności od wielkości wiciokrzewu, musimy zostawić od 2 do 4 pędów – najsilniejszych według nas, po czym przycinamy je o 1/3 ich długości. W ten sposób rośliny znacznie się rozrosną i w latach kolejnych będą bardziej obficie kwitnąć. Egzemplarze starsze i już dość wyrośnięte nie wymagają ostrych cięć, aczkolwiek co 5-6 lat jeśli roślina ogołaca się w dolnych partiach – warto ją odświeżyć poprzez silne cięcie tuż przy samej ziemi. Wiosną prześwietlamy krzewy i usuwamy pędy suche i drobne.

Wiciokrzewy – pnącza, które oplatają pergole, zasłaniają od ciekawskich oczu i osłaniają do wiatru. Co ciekawsze, te rośliny coraz częściej spotykane są na balkonach i działkach rekreacyjnych. I nie ma co się dziwić – urzekają rurkowymi, bardzo pachnącymi kwiatami, jak i szybkim, bujnym wzrostem.

Czy ten artykuł był pomocny?

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro