Wpisz czego szukasz

Znajdziemy sprzedawców, którzy mają wszystko czego szukasz.

Wprowadź frazę
Zdaniem eksperta

Uprawa wierzby energetycznej

Zapotrzebowanie na źródła energii odnawialnej zmusiło naukowcch i inżynierów do poszukiwań. Dzięki nim powstała idea pozyskiwania ekologicznej energii z upraw wierzby wiciowej.

Agnieszka Rukszto
Agnieszka Rukszto 03-04-2018

Czas czytania: 8 min

FacebookTwitter
zamknij

Uprawa wierzby energetycznej

W drodze wieloletnich badań wyodrębniono wiele odmian i krzyżówek naszej rodzimej wierzby wiciowej (Salix viminalis) zwanej wierzbą energetyczną. Specjalnie wyselekcjonowane formy szybko rosnące o dużym przyroście biomasy to m.in. odmiana Salix viminalis var. Gigantea, klony nazwane numerami 082, 052, 051 czy Piaskówka (odmiana szczególnie tolerancyjna co do gleby). Są również odmiany wierzby uprawiane w innych krajach. Można je wykorzystywać do pozyskiwania biomasy, lecz jak wiele innych odmian czy gatunków obcych ze względu na specyficzne warunki klimatyczne panujące w kraju pochodzenia mogą nie być w Polsce wydajne. Jeśli więc myślimy poważnie o produkcji biomasy z wierzby, czy to na skalę masową, czy na własne potrzeby, zdecydujmy się na odmianę lub krzyżówki przystosowane do naszych warunków.

Dlaczego nie?

Powodów decyzji może być wiele:

  • szeroko pojęta ekologia i dbałość o planetę,
  • brak środków na ogrzanie dużego domu w sposób konwencjonalny,
  • rządowy program dofinansowania upraw ekologicznych (prowadzony przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa),
  • pomysł na zagospodarowanie gruntów leżących odłogiem,
  • pomysł na inwestycję kapitału,
  • oczyszczenie terenu skażonego lub zanieczyszczonego (wierzba jest rośliną o właściwościach fitoremediacyjnych).

Efekty produkcji będą widoczne dopiero po kilku latach (2–5 lat), ale trzeba postępować zgodnie z zasadą: nie inwestujesz, nie dostajesz!

Jaka powierzchnia?

Do uprawy na własne potrzeby wystarczy 25 arów (ćwierć hektara = 2500 m2). Profesjonalne plantacje zajmują wiele hektarów.

Uprawa wierzby energetycznej

Przygotowanie gleby

Wierzba wiciowa jest tolerancyjna, jeśli chodzi o glebę. Może rosnąć na ziemi klasy zarówno III, jak i V. Lubi glebę wilgotną i tereny okresowo zalewane. Daje dobre plony, gdy jest uprawiana przy ciekach wodnych. Jeśli chodzi o odczyn, najlepiej poczuje się na glebach o pH 4,5–7,5. Do sprawdzenia poziomu pH można użyć specjalnego miernika pH. Wierzba będzie rosła również na glebach piaszczystych, ale wtedy da plon znacznie mniejszy. Ziemię przygotowuje się zazwyczaj jesienią, aby wiosną zacząć obsadzanie. Prawidłowo przygotowana gleba powinna zostać odchwaszczona, przekopana i nawieziona. Przed jej przekopaniem warto spryskać teren Roundupem, pod warunkiem że w pobliżu nie rosną rośliny, którym środek mógłby zaszkodzić. Pamiętajmy, żeby stosować środek ostrożnie i dawkować zgodnie z zaleceniami producenta. Pozostałość części nadziemnej chwastów można skosić. Po odchwaszczeniu terenu należy go zbronować i przeprowadzić talerzowanie (jeśli będziemy używać sprzętu rolniczego) lub przy mniejszym terenie przekopać glebogryzarką na 30–45 cm w głąb gruntu. Glebę powinno się też wzbogacić. Posłużą do tego nawozy fosforowo-potasowe i azotowe.

Sadzonki

Wierzbę energetyczną rozmnaża się za pomocą tzw. sztobrów lub zrzezów, czyli odciętych pędów. Do uprawy należy wybrać odpowiednie odmiany przebadane genetycznie. Prawidłowo przygotowany sztober powinien zawierać pędy o długości 20–25 cm i grubości 0,7–1,5 cm. Jeden z końców sadzonek zaznacza się zwykle emulsją ze środkiem grzybobójczym lub zwykłą farbą emulsyjną (sadzi się zaznaczoną częścią do góry). Sadzonki można przygotowywać we własnym zakresie ze swojej plantacji. Trzeba jednak pamiętać, żeby przechowywać je w niskiej temperaturze (najlepiej w piwnicy lub specjalnej chłodni), aby zapobiec wypuszczaniu pędów.

Ile sadzonek potrzeba?

Liczba sadzonek zależy od powierzchni do obsadzenia oraz celu produkcji. Na obsadzenie 1 ha potrzeba od 20 000 do 60 000 szt. sztobrów.

Sposób sadzenia

Jeśli planujemy produkcję profesjonalną, na wielu hektarach, będziemy musieli używać sprzętu rolniczego, np. ciągnika. W tym celu najlepiej, aby odstępy między rzędami wynosiły nie mniej niż 70 cm (70–100 cm). Jeśli przewidujemy zbiór ręczny, odstępy między rzędami mogą być mniejsze. Sadzonki sadzimy w odstępach co 33 cm. Przy produkcji wierzby na sadzonki stosuje się rozstawę 75 x 33 (potrzeba ok. 40 000 szt./ha). uprawa w rzedach 2

Na większych obszarach zakłada się uprawę dwurzędową w rozstawie 75 x 50 w pasach odległych od siebie o 125 cm (ok. 20 000 szt./ha). Można też stosować uprawę pasową – na pasie 12 m zakłada się 17 rzędów (rozstawa 70 x 45). uprawa pasowa

Pamiętajmy, żeby dobrze rozplanować plantację. Jeśli wjeżdżamy na nią ciągnikiem, musimy zostawić prostopadłe do rzędów drogi dojazdowe oraz miejsce do nawracania. Wierzbę zwykle sadzimy wiosną. Na dzień lub dwa dni przed sadzeniem warto namoczyć sztobry w wodzie. Sadzimy je tak, aby na 1–3 cm wystawały z ziemi.

Pielęgnacja

Zanim sadzonki się ukorzenią, musimy zadbać, aby nie zostały zagłuszone przez chwasty. Pomimo odchwaszczenia gleby przed sadzeniem część ich mogła przetrwać pod ziemią lub ich nasiona przywiał wiatr z okolicznych terenów. Trzeba zatem regularnie motyczkować glebę wokół sadzonek. W drugim i trzecim roku produkcji chwasty nie stanowią zagrożenia. Można już stosować odchwaszczanie za pomocą herbicydów (różne w zależności od chwastów, lepiej nie stosować herbicydów nieselektywnych).

uprawa wierzby

Popularne preparaty selektywne to: Fusilade Super EC, Targa Super 5 EC, Lontrel 300, nieselektywne natomiast: Bladex 50 WP , 500 SC lub Azotop 50 WP. Nawożenie w pierwszym roku stosuje się według proporcji NPK (azot-fosfor-potas) 30:10:30 kg/ha. W drugim roku znacznie zwiększa się ilość nawozów ze względu na silniejszy rozrost roślin. Odpowiednia proporcja to 80:30:80 kg/ha, w trzecim roku – 90:30:80 kg/ha. W przypadku pojawienia się szkodników należy użyć odpowiednich preparatów, np. Fastac. Najbardziej popularnymi szkodnikami są jątewka wiklinówka, naliściak pączkojad, rynnica czy mszyca wierzbowa. Najpopularniejsze choroby to rdza liściowa i parch wierzby (do zwalczania Miedzian 50 WP).

Zbiór

Zbiorów wierzby dokonuje się po zakończeniu okresu wegetacji, czyli mniej więcej od drugiej połowy listopada do pierwszej połowy marca. Wczesnych zbiorów dokonuje się już po pierwszym roku, kiedy robi się cięcia techniczne pędów wierzby, aby pobudzić jej rozrost. Cięcia wykonuje się ręcznie lub mechanicznie na wysokości 5–10 cm od ziemi. Pędy możemy ciąć mechanicznie przy użyciu ciągnika, ale możemy też zaopatrzyć się w kosę spalinową tarczową lub ręczny sekator. W następnym roku w miejscu pąków śpiących wyrastają młode pędy, a roślina się rozkrzewia. ciecie pedow

Z pierwszych pędów można wyprodukować sztobry (zrzezy), tnąc je piłą tarczową na odcinki 23–25 cm lub np. sprzedawać w snopkach jako materiał do tworzenia elementów żywej architektury ogrodowej. Zarówno snopki, jak i sztobry związujemy sznurkiem rolniczym. Zbiory dwu- i trzyletnie są wykorzystywane do produkcji biomasy w postaci zrębków lub palletu. Materiał na biomasę można pozyskiwać w cyklach 1-, 2- i 3-letnich, lecz największy plon uzyskuje się po 3 latach.

Niezależnie od celu uprawy wierzby wiciowej, czy chcemy z niej czerpać zyski, czy po prostu obsadzić pole, a może zwyczajnie odgrodzić się od sąsiada, warto ją sadzić ze względów ekologicznych. Wierzba wiciowa niezależnie, czy nią palisz w piecu, czy rośnie przy domu, sprawi, że powietrze, którym oddychasz, będzie czystsze.

Czy ten artykuł był pomocny?
FacebookTwitter
FacebookTwitter

oferty sponsorowane

Artykuły z kategorii Dom i Ogród


Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro