Miód pitny – trunek naszych dziadków i jego lecznicze właściwości

Miód pitny ‒ trunek naszych dziadów i pradziadów. Zapomniany i niedoceniany przez nas. Jego doskonały smak i aromat pieści nasze podniebienia. Możemy go podawać zimą jako grzańca, dodając goździki i cynamon, lub latem z cytryną i kostkami lodu. Możemy też serwować w postaci orzeźwiających drinków podczas spotkań z przyjaciółmi. Opiszę wam historię miodem malowaną.

Mirosław Górzyński Mirosław Górzyński / 11-09-2015

Miód pitny

Jest to mieszanina wody i miodu powstająca podczas fermentacji tzw. brzeczki miodowej. Dodaje się zioła, chmiel, korzenie w celu otrzymania różnego rodzaju miodu pitnego.

Rodzaje miodów pitnych

Podstawowa klasyfikacja miodów pitnych:

  • Półtoraki ‒ są tomiody pitne bardzo słodkie powstające podczas fermentacji 1 litra miodu i 0,5 litra wody. Trunek musi leżakować od 8 do 10 lat. Charakteryzuje się wyrazistym smakiem, słodkim i wykwintnym smakiem. Zawiera 16 proc. alkoholu.
  • Dwójniaki ‒ powstają podczas fermentacji, gdzie stosunek wody do miodu wynosi 1:1, czyli litr wody, litr miodu. Zwane są często miodami królewskimi. Zawierają od 14 do 16 proc. alkoholu. Łagodny i głęboki smak naturalnego miodu zapewni miód pitny Dominikański na bazie przypraw korzennych. Podbije niejedno podniebienie smakosza tego typu trunków. Popularnymi miodami pitnymi półsłodkimi są tzw. maliniaki.
  • Trójniaki ‒ w produkcji tego trunku proces fermentacji zachodzi dość szybko. Alkohol otrzymuje się w stosunku 1 litr miodu na 2 litry wody. Ich leżakowanie trwa od 1,5 roku do 3 lat. Zawartość alkoholu waha się od 12 do 13 proc.
  • Czwórniaki ‒ dojrzewają bardzo szybko, w ciągu 6-8 miesięcy są gotowe do spożycia. Powstają w procesie fermentacji w stosunku 1:3 (1 litr miodu i 3 litry wody).
  • Piątaki ‒ charakteryzują się niewielką zawartością alkoholu. Dojrzewają w niespełna pół roku. Ich smak wzbogaca się przez dodanie soków owocowych lub przypraw korzennych, np. cynamonu, imbiru czy goździków.

Ze względu na dodatki rozróżniamy:

* Miody naturalne ‒ proces fermentacji zaprawiany jest drożdżami z dodatkiem kwasku cytrynowego.

  • Miody chmielowe ‒ brzeczkę zaprawia się chmielem oraz różnymi dodatkami aromatycznymi.
  • Miody korzenno-ziołowe ‒ podczas warzenia miodu pitnego dodawane są różnego rodzaju dodatki, tj. zioła, korzenie oraz przyprawy. Najczęściej stosowanymi dodatkami są: korzeń fiołkowy lub walerianowy, imbir, cynamon, pieprz, wanilia, goździki, liście mięty, płatki róży itp.
  • Miody owocowe ‒ są kompozycją miodu i owoców. Po uwarzeniu dodaje się sok owocowy. Najczęściej malinowy, wiśniowy albo dereniowy. W ten sposób powstają miody o różnych smakach. Mogą one być o smaku jednego owocu, np. malinowym, lub wieloowocowe.

Degustacja miodu pitnego

Miód możemy pić na gorąco. Najlepiej nadają się gatunki gorsze: trójniaki lub czwórniaki. Możemy też dodać miód z odrobiną goździków dla polepszenia smaku. Miody starsze, czyli półtoraki oraz dwójniaki, są szlachetnymi trunkami. Należy je spożywać w temperaturze ok. 12 stopni Celsjusza. Podajemy je w kieliszkach lub specjalnych czarkach glinianych. Również możemy je serwować w postaci drinków. Staną się orzeźwieniem w upalne dni gorącego lata.

Lecznicze właściwości miodów pitnych

Ten trunek znany jest od czasów starożytności. Ze względu na zawartość składników posiada właściwości lecznicze i antybakteryjne, jest naturalnym antybiotykiem. Łagodzi skutki przeziębienia bądź grypy. Wpływa dodatnio na nasz układ krwionośny oraz układ trawienny. Oczywiście jak każdy trunek powinien być spożywany z umiarem. Pijmy więc na zdrowie!

Czy ten artykuł był pomocny?

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro