Literatura faktu – najciekawsze nowości I połowy 2016 roku

Od początku 2016 r. na rynku pojawiło się przynajmniej kilka reportaży, na które warto zwrócić uwagę. Połowa roku za nami, więc to dobra okazja, żeby nadrobić wszystkie zaległości.

udostępnij

Monika ZbozieńMonika Zbozień / 23-08-2016

„Serce pasowało. Opowieść o polskiej transplantologii” Anna Mateja

Po sukcesie „Bogów” Łukasza Palkowskiego o transplantologii wiemy trochę więcej, wciąż jednak jest to temat w Polsce znany słabo albo wręcz wcale, dlatego„Serce pasowało” to tak ważny reportaż. Anna Mateja w ciekawy sposób tłumaczy w nim wszystkie zagadnienia, a także opowiada, jak na kolejne zmiany reagowała opinia publiczna czy środowisko medyczne. Jest to więc książka przede wszystkim o przeszczepach, ale też o tym, ile determinacji potrzeba, żeby iść naprzód.

„Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka” Cezary Łazarewicz

Milicja zatrzymała Grzegorza Przemyka na Placu Zamkowym w maju 1983. Oficjalnym powodem był brak dokumentów. Bliscy Grześka twierdzili, że tak naprawdę chodziło o zastraszenie jego matki, poetki i działaczki opozycyjnej. Po śmierci chłopaka rozpoczęło się śledztwo, w trakcie którego zrobiono wszystko, by podważyć wiarygodność świadków i wskazać innych podejrzanych niż faktyczni sprawcy. KsiążkaCezarego Łazarewicza to reportaż trudny, szokujący, a przy tym bardzo dobrze napisany.

„Karawana kryzysu. Za kulisami przemysłu pomocy humanitarnej” Linda Polman

Wydana w tym roku „Karawana kryzysu” to wznowienie książki napisanej kilka lat temu, ale nietracącej na ważności. Przeciwnicy pomocy humanitarnej znajdą w niej mnóstwo argumentów, które pozwolą im spać spokojnie, ale nie o to tutaj chodzi. Linda Polman pokazuje, że jeśli chcemy pomagać, musimy to robić z głową, bo inaczej cały nasz wysiłek idzie na marne. Opowiada też o dylematach, z którymi mierzą się codziennie ludzie zajmujący się pomocą humanitarną. Ta książka otwiera oczy na wiele istotnych, często niezauważanych problemów.

„Ganbare. Warsztaty umierania” Katarzyna Boni

„Ganbare” to reportaż o ludziach, którzy w wyniku tsunami stracili zdrowie, najbliższych i dorobek całego swojego życia. Czy po czymś takim można jeszcze wrócić do normalności? Katarzyna Boni pyta ich o to, przyglądając się jednocześnie ich kulturze – przede wszystkim temu, w jaki sposób myślą o śmierci i ile jest w ich życiu miejsca dla przodków.

„Wojna umarła, niech żyje wojna. Bośniackie rozrachunki” Ed Vulliamy

Jeszcze jedno wznowienie. Ed Vulliamy stał się szerzej znany w Polsce po otrzymaniu Nagrody im. Kapuścińskiego za „Ameksykę”, nic więc dziwnego, że postanowiono odświeżyć reportaż o chyba najbliższym mu temacie – o tym, jak wyglądała Bośnia po wojnie domowej w latach 90.

„Ginekolodzy” Jurgen Thorwald

Jurgen Thorwald pisze bardzo rzeczowo, a przy tym ciekawie. Jego najsłynniejsze książki, „Stulecie chirurgów” czy „Stulecie detektywów”, to już właściwie klasyka. Tym razem opowiada on o ginekologach i robi to w sposób nie mniej interesujący.

„Życie na miarę. Odzieżowe niewolnictwo” Marek Rabij

Po katastrofie w Szabharze, gdzie w wyniku zawalenia się budynku mieszczącego fabryki odzieży i sklepy zginęło ponad tysiąc osób, Marek Rabij przygląda się z bliska temu, w jakich warunkach pracują ludzie szyjący ubrania dla światowych marek. O reportażubyło głośno tuż po jego premierze i nic w tym dziwnego, bo opowiada on o jednym z największych problemów współczesności.

Każdy z tych reportaży porusza zupełnie inny temat, łączy je jednak to, że przybliżają kwestie trudne, a jednocześnie ważne i ciągle aktualne. Warto je przeczytać, jeśli do tej pory nie mieliśmy okazji tego zrobić.

oferty sponsorowane

Czy ten artykuł był pomocny?

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro