Lina wspinaczkowa – co powinniśmy wiedzieć przed jej zakupem
Zdaniem eksperta

Lina wspinaczkowa – co powinniśmy wiedzieć przed jej zakupem

Wybierając dla siebie pierwszą linę wspinaczkową, powinniśmy mieć rozeznanie w typach lin występujących na rynku, a następnie zawęzić swoje poszukiwania do rodzaju liny, który nas interesuje ze względu na charakter wspinania, doświadczenie i poziom sportowy, a także długość dróg wspinaczkowych, które zamierzamy pokonywać. Od ogółu do szczegółu dojdziemy do najkorzystniejszego dla nas wyboru.

udostępnij

Paulina WierzbickaPaulina Wierzbicka / 19-05-2018

Rodzaje lin

Występujące na rynku liny dzielimy na liny statyczne i dynamiczne. Te pierwsze wykorzystywane są w speleologii, pracach wysokościowych oraz na ściankach wspinaczkowych przy wspinaniu „na wędkę”. Liny statyczne charakteryzują się niską podatnością na rozciąganie. Liny dynamiczne natomiast sprawdzą się we wspinaczce sportowej, na prowadzeniu. Są one rozciągliwe, dzięki czemu przy odpadnięciu od ściany odczuwalne szarpnięcie będzie zdecydowanie mniejsze niż w przypadku liny statycznej.

W dalszej kolejności liny dzielą się na pojedyncze i podwójne zwane również często połówkowymi. Liny pojedyncze o średnicy od 8,9 mm do 11 mm wykorzystywane są we wspinaczce skałkowej, na ściankach wspinaczkowych. Oznaczone są one na końcu liny cyferką 1. Liny połówkowe natomiast służą do wspinaczki w górach. W terenie potencjalnie zagrożonym kruszyzną, niebezpieczeństwem przetarcia liny lub jej przecięcia spadającym kamieniem. Liny połówkowe prowadzone są osobno przez punkty asekuracyjne niezależnie od siebie. Stąd istotną wskazówką jest, by nigdy nie kupować lin połówkowych w tym samym kolorze. Liny podwójne wykorzystywane są we wspinaczce wysokogórskiej, wielowyciągowej, zimowej, lodowej i mikstowej. Średnica liny wynosi od 8 do 9 mm.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie liny?

Długość – przede wszystkim powinniśmy zadać sobie pytanie, gdzie zamierzamy się wspinać. Czy będą to stosunkowo niskie skałki Jury Krakowsko-Częstochowskiej, czy skalne rejony Hiszpanii, Słowenii, Francji czy Włoch? Od długości dróg będzie uzależniona długość liny. Najczęściej wybieraną i uniwersalną na warunki w Polsce jest lina o długości 60 metrów (np. lina Beal Virus). Pozwala na pokonanie 30 metrów ściany, założenie stanowiska zjazdowego i zjazd do podstawy. Gdy jednak ściany, na które zamierzamy się wspinać, są wyższe, a wspinaczka ta nie będzie wielowyciągową, warto rozważyć dłuższą linę, na przykład 80 metrów. Pamiętajmy, że dodatkowe 20 metrów liny to ciężar oraz konieczność zwijania całości każdorazowo po zakończonej wspinaczce. Warto zatem kupować linę dostosowaną do naszych planów wspinaczkowych.

Grubość – w skrócie można powiedzieć, że liny cienkie, tj. o średnicy 8,9 mm, to liny szybkie. Wymagają od asekurującego sporego doświadczenia oraz wprawy. Cienka lina bowiem szybciej przechodzi przez przyrząd asekuracyjny. Łatwo o tragedię w momencie odpadnięcia partnera i wypuszczenia z rąk liny. Liny grubsze są zdecydowanie bardziej ociężałe i mozolniej przechodzą przez przyrząd. Opuszczanie partnera jest wolniejsze, ale i bezpieczniejsze dla mniej doświadczonych. Podobnie z wydawaniem liny przy prowadzeniu drogi wspinaczkowej. Asekurujący niejednokrotnie musi niemalże wciskać grubszą linę w przyrząd. Złotym środkiem będzie wybranie pośredniej grubości ze skali między 8,9 mm a 11 mm (np. Tendon Smart o średnicy 9,8 mm).

Parametry techniczne określane w warunkach laboratoryjnych – to cyfry siły granicznej i liczby odpadnięć. Siła graniczna to ta, która działa na wspinacza w momencie odpadnięcia od ściany. Niskie wartości wykazane na linie, na przykład 8 kN, świadczą o łagodności wytracania prędkości, przy czym maksymalna wartość, jaką jest w stanie wytrzymać ludzki organizm, to 12 kN. Liczba odpadnięć to natomiast parametr świadczący o tym, ile podobnych odpadnięć jest w stanie wytrzymać dana lina. Im wyższy parametr, tym większa niezawodność liny.

Węzłowatość – określa ona miękkość i łatwość w manipulacji liną, czyli z jaką łatwością sprzęt poddawać się będzie wykonywanym przez nas operacjom. Parametr ten nie może być większy niż 1,1.

Oznaczenia i certyfikaty – w tym najważniejszy certyfikat UIAA (Union Internationale des Associations d’Alpinisme). Produkty, które zostały oznaczone tym symbolem, spełniają wymagania Międzynarodowej Federacji Związków Alpinistycznych.

Wiodącymi producentami lin są marki: Ocun, Tendon, Petzl, Beal, Black Diamond, Mammut. Wiele z tych marek wprowadza modele dedykowane pod określone aktywności górskie – impregnowane liny do wspinaczki zimowej, unoszące się na wodzie, nietonące liny kanioningowe. Warto również pamiętać, by przy zakupionej już linie dla własnego bezpieczeństwa zaznaczyć jej środek. Ułatwi to zdecydowanie asekurację.

Czy ten artykuł był pomocny?
podziel się

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro