Książki, które mówią o przyjaźni zwierząt i ludzi

Uwielbiasz zwierzęta? Jesteś fanem filmów z serii „Beethoven”? Jako dziecko namiętnie czytałeś „Księgę dżungli” lub „Lassie, wróć!”? Oto propozycje lektur dla miłośników zwierząt!

udostępnij

Joanna WeremijewiczJoanna Weremijewicz / 24-08-2016

Wbrew pozorom o przyjaźni zwierząt i ludzi napisano sporo – i nic w tym dziwnego! W końcu pies i kot to najstarsi towarzysze człowieka, ale przecież nie tylko z nimi można się zaprzyjaźnić. Dowodem są poniższe książki, które traktują o głębokich więziach pomiędzy ludźmi i ich pupilami – i to niekoniecznie takimi, których można trzymać w domu!

„Zew krwi”, Jack London

„Zew krwi” to najbardziej znana powieść amerykańskiego pisarza, Jacka Londona. Jej głównym bohaterem jest Buck – mieszaniec, pół pies, pół wilk. Buck, choć prowadzi dostatnie życie u boku sędziego na południu Stanów Zjednoczonych, w pewnym momencie zostaje porwany i zmuszony do pracy w zaprzęgu na północy. Zwierzę przechodzi ciężkie chwile, trafiając na bezdusznych właścicieli. Po ich śmierci Buck znajduje przyjaciela w Thorntonie – prostym, dobrym człowieku, który kocha naturę i zwierzęta. Thornton zyskuje miłość i oddanie Bucka, które ten okazuje, ratując mężczyźnie życie.

„O kotach”, Doris Lessing

Doris Lessing chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Brytyjska pisarka i noblistka w książce „O kotach” upamiętnia koty, z którymi przyszło jej żyć. Jej miłość do kotów narodziła się w Lessing, kiedy przebywała w Afryce – była tam świadkiem polowań jastrzębi, które porywają bezbronne kocięta. W Anglii, pisarka zaadoptowała dziesiątki kotów, najczęściej te, który były w jakiś sposób pokrzywdzone przez los. „Kocia kronika” Lessing to piękna historia o kocich przyjaźniach pisarki i ciekawy przykład książki dla dorosłych, której głównymi bohaterami nie są ludzie, ale zwierzęta.

„Nakarmić wilki”, Maria Nurowska

Maria Nurowska napisała fascynującą powieść, która w dużej mierze została poświęcona wilkom. Główna bohaterka, Kasia, przyjeżdża w Bieszczady, aby zebrać materiały do swojej pracy doktorskiej o wilkach. Dziewczyna przebywa w stacji naukowej, w lesie, gdzie z bliska może przyglądać się tym fascynującym zwierzętom. Między Kasią a watahą wytwarza się szczególna więź. Dziewczyna angażuje się w obronę wilków, doprowadzając do konfrontacji z miejscowym kłusownikiem. „Nakarmić wilki” to wyjątkowa powieść, która doczekała się kontynuacji pt. „Requiem dla wilka”.

„Zaklinacz koni”, Nicholas Evans

Debiutancka powieść Nicholasa Evansa, wydana w 1995 roku, z miejsca została bestsellerem. Nastoletnia dziewczynka, Grace, podczas przejażdżki konno staje się ofiarą nieszczęśliwego wypadku. W efekcie jej prawa noga zostaje częściowo amputowana, a jej koń – Pielgrzym – dziczeje po tym traumatycznym wydarzeniu. Mimo wielu głosów, które doradzają uśpienie konia, matka Grace (Annie) nie zgadza się na pozbycie się Pielgrzyma i postanawia szukać pomocy u mężczyzny zwanego „zaklinaczem koni”. Wzruszająca opowieść doczekała się ekranizacji filmowej z Robertem Redfordem, Kristin Scott Thomas i Scarlett Johansson w głównych rolach.

„Życie Pi”, Yann Martel

Więź między człowiekiem a tygrysem, uwięzionym na jednej tratwie w powieści Yanna Martela nie jest cukierkową przyjaźnią, ale raczej relacją dwóch osobników skazanych na siebie. Pi, syn właściciela zoo i Richard Parker, tygrys bengalski przez 227 dni dryfują po Oceanie Spokojnym w szalupie ratunkowej. Człowiek i tygrys walczą o władzę na tratwie, choć wkrótce to Pi przyjmuje rolę alfy. Mimo to bohater przyznaje, że właśnie dzięki towarzystwu Richarda Parkera udało mu się przeżyć siedem miesięcy tułaczki. Opowieść Martela można interpretować dosłownie – jako fantastyczną historię skomplikowanej więzi między człowiekiem i tygrysem. Są jednak tacy, którzy odczytują ją metaforycznie, widząc postać tygrysa bengalskiego jako reprezentującą Boga lub dziką, pierwotną część osobowości Pi, która pozwoliła mu przeżyć.

Czy ten artykuł był pomocny?

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro