Kiedy wykorzystać małą, a kiedy dużą głębię ostrości?

Kiedy wykorzystać małą, a kiedy dużą głębię ostrości?

Głębia ostrości, z tym pojęciem spotkał się każdy fotograf. To dzięki niej możemy otrzymać efekt pięknego, artystycznego rozmycia tła. Tylko jak go uzyskać? Co jeśli będziemy chcieli na zdjęciu mieć ostry zarówno pierwszy, jak i drugi plan?

udostępnij

Mikołaj BarbanellMikołaj Barbanell / 15-06-2018

Głębią ostrości możemy manipulować za pomocą przysłony. Ważna składową będzie też ogniskowa obiektywu oraz odległość jaka jest pomiędzy aparatem, a fotografowanym obiektem.

Głębia ostrości

Głębia ostrości nazywana też czasem głębokością ostrości jest parametrem stosowanym w optyce i fotografii do określania zakresu odległości, w którym obiekty obserwowane przez nasz aparat fotograficzny sprawiają wrażenie ostrych (mają wyraźne, a nie rozmyte kontury).

Na to, jaką głębię ostrości uzyskamy, wpływają trzy główne składowe: przysłona, ogniskowa oraz właśnie odległość pomiędzy aparatem, a obiektem na który łapiemy ostrość.

Przysłona, ogniskowa i odległości

Przysłona jest to część obiektywu, która odpowiada za to, ile światła dotrze do naszego aparatu. Im niższa wartość, tym więcej światła i co za tym idzie niższa głębia ostrości. Cały proces otwierania i zamykania przysłony możemy zaobserwować na przykładzie obiektywu i poniższych zdjęciach. Na pierwszym obiektyw z przysłoną otwartą na wartość f/1.8 - ostry będzie ten element, w który celujemy zaś reszta zostanie artystycznie rozmyta. Na drugim zdjęciu przysłona jest domknięta na f/16. Widzimy, o ile mniej światła dochodzi do aparatu oraz jak to wpływa na uzyskany obraz - ostrość uzyskuje również tło.

  1. Obiektyw przysłona f/1.8
  2. Obiektyw przysłona f/16
  3. mała głębia ostrości
  4. duża głębia ostrości
  1. Obiektyw przysłona f/1.8
  2. Obiektyw przysłona f/16
  3. mała głębia ostrości
  4. duża głębia ostrości

To, jaką wybierzemy przysłonę, może zależeć od urządzenia (tryb automatyczny lub preselekcji czasu) lub od nas samych, gdy fotografujemy w trybie manualnym albo preselekcji przysłony. Na rynku dostaniemy obiektywy, których wartość przysłony wynosi poniżej f/2. Jednak im jaśniejszy obiektyw tym rośnie jego cena. Dobry przykładem będzie obiektyw stałoogniskowy 50 mm - ten z przysłoną f/1.8 kupimy za kwotę od 300 do 1000 złotych (w zależności od mocowania, silnika AF itd.), zaś obiektyw o przysłonie f/1.4 to już wydatek 3000 złotych (w tym przypadku najczęstszym wyborem jest Sigma Art 50 mm f/1.4).

Ogniskowa obiektywu jest parametrem decydującym o kącie widzenia naszej optyki. Robiąc zdjęcia z wykorzystaniem ogniskowej 24 mm, otrzymamy o wiele szerszy kadr niż używając optyki o ogniskowej 100 mm. Jak to się przekłada na głębię ostrości? Załóżmy, że fotografujemy ten sam przedmiot wspomnianymi przed chwilą obiektywami i ustawiamy w obu przypadkach przysłonę f/5.6. W efekcie niższą głębię ostrości uzyskamy, korzystając z obiektywu o wartości ogniskowej 100 mm. Zdjęcie szerokokątne będzie miało o wiele większe pole ostrości.

Jeśli chodzi o odległości, to możemy ją podzielić na dwie sfery. Pierwsza z nich to przestrzeń między naszym aparatem, a obiektem. Im jest ona mniejsza tym głębia ostrości jest znikoma, a większa część kadru uzyskuje rozmycie. Druga sfera to odległość obiektu od tła. Jeśli modelka będzie stała oparta o ścianę, tło może nie uzyskać pożądanego przez nas efektu. Będzie o wiele bardziej wyraziste niż w przypadku, gdyby modelka pozowała powiedzmy 2-3 metry od tej ściany.

Kiedy mała, kiedy duża głębia ostrości?

Wiemy już czym jest głębia ostrości, co na nią wpływa i jakiego efektu możemy się spodziewać. Kupując obiektywy, trzeba patrzeć na wartości przysłony. Chcąc uzyskać małą głębię ostrości, rozpatrujemy optykę z przysłoną poniżej f/2.8. Ciekawe ujęcia uzyskamy z pomocą obiektywów: wspomnianej Sigmy z serii Art m.in. 35 mm f/1.4 lub 50 mm f/1.4, teleobiektywów 70-200 mm f/2.8, stałoogniskowego szkła 85 mm dostępnego z przysłonami f/1.8, f/1.4 czy nawet f/1.2 - na rynku jest dostępnych wiele jasnych obiektywów i różnych zakresach ogniskowych.

Małą głębię ostrości często wykorzystujemy w makro fotografii - jasny obiektyw (niska wartość przysłony), duża wartość ogniskowej i podchodzimy do obiektu najbliżej, jak się da. Wtedy ostrość uzyskujemy jedynie na obszarze kilku milimetrów (np. owadzie), a całe tło jest rozmyte. Mała głębia ostrości sprawdza się również w portretach, fotografii produktowej, fotografii artystycznej, ale też sportowej - gdzie w polu ostrości chcemy mieć sportowca, a kibice mają stanowić efektowne, kolorowe i rozmazane tło.

  1. mała głębia ostrości
  2. duża głębia ostrości
  1. mała głębia ostrości
  2. duża głębia ostrości

Duża głębia ostrości również ma swoje zastosowanie - są momenty, kiedy chcemy uzyskać ostrość na pełnym kadrze. Najczęściej zdarza się to w fotografii krajobrazów, ale też architektury. Zdjęcia z większą głębią ostrości mogą mieć również zastosowanie w reportażach np. gdy uchwycimy tłum protestujących ludzi. Należy tylko pamiętać, że im bardziej zwiększamy przysłonę to do matrycy aparatu dochodzi mniej światła i przy dobraniu złych parametrów: czasu oraz czułości ISO możemy uzyskać np. zbyt ciemne zdjęcie.

oferty sponsorowane

Czy ten artykuł był pomocny?

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro