Wpisz czego szukasz

Znajdziemy sprzedawców, którzy mają wszystko czego szukasz.

Wprowadź frazę

Ocena użytkowników Allegro

Początek XVI wiku. Terenami Portugalii już od ponad dwustu lat władają katoliccy władcy. Słabi militarnie Arabowie utrzymują się jeszcze na południu Półwyspu Iberyjskiego. Koniec kalifatu Nasrydów jest coraz bliższy…

Azulejo

Król Portugalii Manuel I może już spać spokojnie. Muzułmanie nie zagrożą jego władztwu, a wyprawy konkwistadorów do Nowego Świata zapełniają jego skarbiec. Ma więc ten luksus, że może zachwycać się wspaniałą architekturą i sztuką niegdysiejszego wroga. Szczególnie podziwia azulejo – ceramiczne płytki, które służyły Maurom do ozdabiania ścian. Zleca więc najlepszym rzemieślnikom ozdobienie nimi pałacu w Évorze. Wokół tego zadania została osnuta fabuła „Azul” – pierwszej z serii gier Michaela Kieslinga wydanych w Polsce przez Wydawnictwo Lacerta. „Azul” został Francuską Grą Roku 2018! Idąc za ciosem, została wydana druga gra „Azul: Witraże Sintry”. W niej rzemieślnicy z Évory przenoszą się do Sintry, by ozdobić wyjątkowymi witrażami okna monarszego zamku w Sintrze.

Drugi z tytułów cieszącej się popularnością serii nie był jednak ostatnim. Po ukończeniu witraży przyszedł czas na Letni Pawilon budowany na cześć członków rodziny królewskiej. Michael Kiesling, w przygotowanej przez siebie grze „Azul: Letni Pawilon”, zaprasza wielbicieli planszówek do zasilenia szeregów rzemieślników budujących ten gmach.

Pierwsze wrażenie

Połączenie układania wzorów z tematyką architektury nie jest w świecie planszówek nowością, czego przykładem mogą być „Zamki Szalonego Króla Ludwika”. Liczy się jednak pomysł, jak to zrobić.

„Azul: Letni Pawilon” jest grą logiczną niepozbawioną elementu losowości przeznaczoną dla 2–4 osób.

Zawartość pudełka_Azul – Letni Pawilon

Już sam wygląd pudełka zapowiada, że mamy do czynienia z rzemiosłem wysokiej próby. Jest solidnie wykonane, a kolorowy nadruk z rozetą wskazuje, że przez kilkadziesiąt minut będziemy obcować ze sztuką o bliskowschodnich korzeniach. Zawartość również robi dobre wrażenie. Plansze, na których wydrukowano sklepienie w kształcie rozety, oraz kafelki w formie rombów doskonale się prezentują. Kafelki są wykonane z dobrej jakości tworzywa i świetnie leżą w dłoni. W pudełku znajdują się też gruba tekturowa wieża, która posłuży jako ich magazyn, i praktyczny woreczek do ich przechowywania. Instrukcja jest wydrukowana na grubym papierze. Jest przystępna i czytelna. Trudniejsze aspekty zasad gry są wyjaśniane na podstawie zilustrowanych grafikami przykładów.

Rozgrywka

Tak jak w poprzednich grach z serii „Azul”, partię wygrywa ten, kto zdobędzie największą liczbę punktów. Na to przeznaczono 6 rund. Każda runda ma 3 fazy:

  • pozyskiwanie płytek od dostawców,
  • układanie płytek punktowane przesuwaniem pionków graczy na planszy punktacji,
  • przygotowanie do kolejnej rundy.

Punkty zdobywamy, układając płytki na planszy. Pozyskujemy je z warsztatów dostawców, a gdy wykażemy się dodatkowym sprytem, z magazynu znajdującego się na środku planszy punktacji.

Płytki dobieramy według barw, po czym kładziemy na kolorowych „gwiazdach” oznaczających fragment sklepienia. W czasie rozgrywki tak planujemy działania, by otrzymywać premie, np. za ułożenie płytek wokół filarów (bo przecież budujemy gmach), skorzystać z przywileju pierwszego gracza lub zbierać kafelki, które w kolejnej rundzie staną się jokerami i usprawnią budowę pawilonu (joker zastępuje kafelek dowolnego koloru).

Zabranie płytki z planszy magazynu_Azul – Letni Pawilon

Raz do przodu, raz do tyłu

Ważną częścią gry jest planowanie kosztów. To, że pozyskaliśmy w jednej rundzie 6 płytek tego samego koloru, nie oznacza, że zbudujemy od razu część stropu i będziemy mogli zliczać bonusowe punkty. Wznoszenie pawilonu okazuje się o wiele trudniejsze, niż wydaje się na pierwszy rzut oka.

W czasie gry punkty będziemy nie tylko zdobywać, ale też je tracić, co powoduje, że zabawa zyskuje na dynamice. Przykładowo karane jest marnowanie cennych surowców – niewykorzystanie wszystkich płytek w czasie rundy. Również za przywilej ruchu jako pierwszy w rundzie trzeba zapłacić minusowymi punktami.

Plansza gracza_Azul – Letni Pawilon

Podczas gry na bieżąco zliczamy uzyskane punkty. Ale na tym nie koniec. Prawdziwa księgowość rozpoczyna się po zakończeniu szóstej, ostatniej rundy. Warto wspomnieć, że niejednemu zrzedła mina, kiedy okazało się, że choć jego pionek zdystansował na planszy punktacji pionki konkurentów, to w sumie… ostateczny wynik okazał się słaby.

Dużą zaletą „Azul: Letni Pawilon” jest regrywalność. Wpływa na to kilka czynników:

  • gracze mają do wyboru różne strategie zdobywania punktów;
  • element losowości (nie wiadomo, co zaoferują dostawcy) powoduje, że kolejne partie mogą odbywać się według różnych scenariuszy;
  • na rewersie planszy znajduje się wersja gry, w której elementy stropu (gwiazdy) mają jednakowy kolor, co ma wpływ na zasady układania kafelków i konieczność intensywniejszego wysilania szarych komórek.

Podsumowanie

Zasady gry nie są skomplikowane, choć instrukcja zajmują sześć stron – sporo miejsca poświęcono w niej na przykłady i grafiki ułatwiające zrozumienie trudniejszych zagadnień. Średnio doświadczony gracz może przystąpić do rozgrywki po zapoznaniu się z nimi, bez gry próbnej. Osoby mniej doświadczone mogą mieć problem nie tyle z zapamiętaniem zasad, ile z właściwą oceną efektywności podjętych działań, czyli określeniem, co się im opłaca, a co nie. Gra przebiega płynnie, a towarzyszące jej emocje są wytonowane.

Regrywalność „Azul: Letni Pawilon” oceniam wyżej niż jej poprzedniczki z serii. Wprowadzone nowe mechaniki poszerzyły możliwości i sprawiły, że fani planszówek lubiący „pogłówkować” będą w pełni usatysfakcjonowani.

Wielkim atutem są też walory estetyczne i jakość wykonania. Gra posłuży przez lata.

Co nie przypadło mi do gustu? Drobnostki: liniowy sposób startu rozgrywki, brak wyraźnego oznaczenia punktu startowego, filigranowość pionków graczy i drobne dwuznaczności w instrukcji (np. dotyczące „planszy organizacyjnej”).

Warsztaty dostawców_Azul – Letni Pawilon

„Azul: Letni Pawilon” to tytuł dla osób poszukujących gier o łatwym wejściu, lecz bogatych w możliwości wynikające z zaimplementowanej mechaniki. Pod tym względem porównałbym go do tytułu „Sagrada” wydawnictwa FoxGames. Negatywna interakcja odczuwalna we wcześniejszych tytułach została tu zredukowana do minimum, dlatego jest to doskonała propozycja na miłe spędzenie popołudnia z rodziną.

Rozgrywka sprawiła mi wiele frajdy. Z jednej strony miałem świadomość, że gram w nową grę o odmiennej mechanice i fabule, z drugiej – czułem, że nadal pozostaję w świecie króla Manuela I i wykonuję dla niego kolejne zadanie. Miłe wrażenie.

Czy ten artykuł był pomocny?
FacebookTwitter
FacebookTwitter

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu

Allegro